Verlangen, tranen en geluk

door:Fien van Duijvenbode-de Geer Boers | 6 februari 2012 |Reizen, Romantiek

indische verhalen johan van oldebarnevelt

Wat was het anders…
Als meisje van bijna 16 jaar kwam ik in 1951 met mijn ouders en oudere zus uit Indonesië in Nederland. Voor mijn vader, een geboren Brabander, een welbekend land. Maar voor mijn moeder, mijn zus en mij, was het wel erg wennen. Wat had ik het koud! En de levensstijl… wat was het allemaal anders! Na een paar jaar kwam pas de gewenning. Wij kregen Hollandse vrienden en vriendinnen. Ik ging de verpleging in en een paar jaar later trouwde ik een Hollandse jongen. Natuurlijk waren wij heel gelukkig. Wij kregen drie schatten van jongens. Het geluk was compleet.

Nog één keer terug?
Maar één verlangen was er nog… “Nog één keer mijn geboorteland Indië zien en het liefst in de periode dat mijn ouders nog leefden. Zodat ik hen zou kunnen vertellen hoe het was. Zelf durfden zij niet meer terug. Het was voor hen te emotioneel beladen. Ze hadden er tijdens en na de oorlog teveel meegemaakt.

Het verleden weer terug…
De gedachte ooit eens terug te kunnen draaide bij mij het tranenkraantje open. En jawel…. het lukte. In 1986, ben ik met mijn man en jongste zoon geweest. Eindelijk! Ik kwam thuis… Prachtig. En wat was ik gelukkig…!

Mijn zus was inmiddels overleden, maar mijn ouders waren verrukt en geëmotioneerd bij het zien van de foto’s en het horen van de verhalen. Helaas stierf mijn vader in 1990 en mijn moeder in 1994. “Al het verleden ben ik nu kwijt….” dacht ik toen. Maar dat is niet waar… We zijn nog drie keer terug geweest en dan denk ik: ”Geen vader, geen moeder en geen zus…., maar dit heb ik nog…dit mooie land. Mijn geboorteland! Het land met herinneringen aan mijn vader, moeder, zus en fijne jeugd…. Wat ben ik dan gelukkig…!

In het huis van twee culturen
En als wij na zo’n mooie reis op Schiphol zijn geland is er opnieuw geluk. Daar staan dan onze kinderen, schoondochters en kleinkinderen ons op te wachten. Thuis krijgen de souvenirs dan hun plekje in het huis van twee culturen. Indische schilderijen naast winterlandschappen…. Nasi goreng en boerenkool! En zo zijn wij beiden gelukkig. Mijn man tussen het zijne en ik tussen het mijne….

(Originele tekst: November 1996)

Jakarta, Indonesië

Jouw verhalensite met verhalen over Indonesië. Oude en nieuwe verhalen. Om te lezen, maar ook om zelf te publiceren. Doe mee en beleef mee!