Romantiek

De legende van de Batok en de Semeroe

Annelies Eijsbroek | Categorie: Legende, Natuur, Romantiek | Tags: Legende, vulkaan
 

 

Djoewita was schoon; rein als de heldere beek, slank als de jonge djeroekboom. Lieflijk waren haar tortelduivenogen en zwellend haar jonge boezem, onder ’t lichtend  gouddoorweven kleed, dat zij als godendochter droeg. In haar blauwzwarte haren – geurig van melatti – stak een diamanten naald die heerlijk was om te zien als de stralen van de rijzende zon. In haar gemoed woonde vrede en zachtheid, op haar lippen was honing en in haar handen lag liefkozing. Haar vader, de god van de Semeroe, had haar lief met heel zijn trots en onbuigzaam hart, dat voor anderen gesloten bleef, maar zich opende voor Djoewita, omdat zij de dochter was van zijn liefste Dewi (godin); omdat zij de jongste, de enige was van zijn kinderen, die hem overbleef. Al de anderen had de wrede Bromo verslonden. Allen tegelijk, toen hij zijn vurige, hongerige muil opende. In de Tengger woonde een godenzoon, een …

 

Joan, geen gewoon indisch meisje

versace | Categorie: Romantiek
 

 

Op mijn veertiende werd ik, als nieuwkomer van de Mavo, gebombardeerd tot klassenvertegenwoordiger van klas Havo 2c van het St. Michiellyceum in Geleen. Een van mijn medeleerlingen was Joan Park, een prachtig Indomeisje, steevast gekleed in zwarte minirok en strakke bloesjes en met weelderig opgestoken haar. Schuin achter haar gezeten in de klas kon ik haar lichamelijke groei tot jonge vrouw letterlijk van dag tot dag volgen. Op een dag was Joan ziek. Ik kreeg van de klassenleraar de taak haar te voorzien van het huiswerk en bij te praten over nieuwe lesstof. Op een zaterdagmiddag fietste ik naar haar huis, waar mijnheer Park net het gras aan het maaien was. Hij begroette me enthousiast en klopte mij op mijn rug alvorens me naar binnen te tronen. In de keuken kreeg ik een hartelijke knuffel van mevrouw Park, die zei dat ik maar moest doen of ik thuis was. Ik …

 

In pyama naar de bioscoop en Willem met de drie handen

Lodewijk de Geer Boers | Categorie: Alledaags, Humor, Romantiek | Tags: bioscoop, herinnering
 

 

Vele jaren voor de oorlog met Japan, zo omstreeks 1921 – 1935, was Batavia een stad waar men heerlijk uit kon gaan. Er waren societeiten, zeer goede restaurtants, luxe hotels, een fraaie schouwburg waar op gezette tijden operagezelschappen uit de hele wereld uitvoeringen kwamen geven, en andere gelegenheden. Een muzikale opvoeding Als jonge man van zo’n jaar of zeventien moest ik zo veel mogelijk de opera’s bijwonen. Het hoorde bij de opvoeding dat een zoon uit een zó muzikaal gezin als het onze op de hoogte was van de werken van grote componisten en er over mee kon praten. Een voordeel had ik als jongen al, dat ik veel van muziek hield en buiten vrij verdienstelijk gitaarspel ook aardig gevorderd was op de clarinet waar ik geruime tijd les in had. Samen met mijn moeder, die te Batavia pianolessen gaf, presteerde ik het om het duoconcertant voor piano en clarinet …

 

Weltevreden

Lodewijk de Geer Boers | Categorie: Humor, Overig, Romantiek | Tags: Batavia, herinnering
 

 

Aan de Plantage Middenlaan in Amsterdam, staat een huis, grenzend aan de dierentuin Natura Artis Magistra, met het opschrift “Weltevreden”. Of dit huis, dat stellig enkele honderden jaren oud is, genoemd werd naar de tevredenheid van de bewoners of dat het de naam kreeg van het Bataviase stadsdeel, eens door de befaamde Gouverneur Generaal Willem Daendels buiten het oude Batavia gesticht, is mij niet duidelijk geworden. In elk geval trekt mij dat huis steeds weer aan en de naam Weltevreden doet mij altijd, als ik er voorbij kom, terug denken aan het Weltevreden uit ons voormalig Indië. Weltevreden Doordat het oude Batavia van Coen om verschillende redenen begon te vervallen en niet meer geschikt bleek voor bewoning door Europeanen, liet Daendels in de eerste jaren  van de negentiende eeuw een geheel nieuw stadsdeel ontwerpen, namelijk enkele kilometers zuidelijk van de oude stad. Het werd de zogenaamde bovenstad en kreeg de …

 

De zwarte vlinder

Fien van Duijvenbode-de Geer Boers | Categorie: Reizen, Romantiek | Tags: herinnering
 

 

Vorig jaar november gingen mijn man en ik naar Indonesië. Mijn geboorteland. Het land dat mij zo lief is. Toen wij na een lange en vermoeiende reis in Jakarta aankwamen stond de chauffeur van ons hotelletje ons al op te wachten. Met een grote grijns op zin gezicht en alweer twee tanden minder dan vorig jaar kwam hij op ons af. Hij was blij ons weer te zien. Eenmaal in de auto begon hij de bekende vragen te stellen. “Bent u moe? Hoe lang blijft u? Wat voor weer is het in Nederland?”. Na een uur gereden te hebben, kwamen we dan eindelijk bij ons ‘guesthouse’, waar we zoals altijd vriendelijk werden ontvangen en naar onze kamer werden gebracht. Nadat we ons hadden opgefrist, gingen we op het terras voor de kamer even uitpuffen van de reis. Ik was al snel in gedachten verzonken. Ik moest denken aan de tijd …

 

Verlangen, tranen en geluk

Fien van Duijvenbode-de Geer Boers | Categorie: Reizen, Romantiek
 

 

Wat was het anders… Als meisje van bijna 16 jaar kwam ik in 1951 met mijn ouders en oudere zus uit Indonesië in Nederland. Voor mijn vader, een geboren Brabander, een welbekend land. Maar voor mijn moeder, mijn zus en mij, was het wel erg wennen. Wat had ik het koud! En de levensstijl… wat was het allemaal anders! Na een paar jaar kwam pas de gewenning. Wij kregen Hollandse vrienden en vriendinnen. Ik ging de verpleging in en een paar jaar later trouwde ik een Hollandse jongen. Natuurlijk waren wij heel gelukkig. Wij kregen drie schatten van jongens. Het geluk was compleet. Nog één keer terug? Maar één verlangen was er nog… “Nog één keer mijn geboorteland Indië zien en het liefst in de periode dat mijn ouders nog leefden. Zodat ik hen zou kunnen vertellen hoe het was. Zelf durfden zij niet meer terug. Het was voor hen …