Overig

Eene ontmoeting

H van Eeckenrode | Categorie: Cultuur, Historisch, Overig
 

 

“Zeg eens, wat komt gij hier doen? “ riep ik tot twee jonge inlandschen, die mijn tuin binnentraden, uit beleefdheid zooveel mogelijk terzijde het hek volgend. De oudste telde ongeveer achttien jaren en droeg een jong kind op den arm, de jongste was zestien en ongehuwd hetgeen ik opmerkte uit kleeding en versierselen. Op mijn onverwachte vraag stonden zij stil en zagen mij verschrikt aan, zij naderden evenwel en hurkten voor mij neer. De oudste nam het woord: “Mijnheer, wij zijn vriendinnen van Saripa, uwe kokki en komen haar een bezoek brengen.”  Met welgevallen beschouwde ik beider lief, onschuldig gelaat en zeide : “Ik riep u, wijl gij mij bekend zijt.” “Mijnheer, “ antwoordde de oudste verbaasd, “hoe zoudt gij ons kennen, gij hebt ons nog nimmer gezien of toegesproken!” “Zoo Serindja, meent ge dat? En gij , kleine Serodja , denkt gij evenzoo, gelijk Serindja?” Beide zusters schrikten en zagen mij aan met …

 

Een Reisgenoot

H van Eeckenrode | Categorie: Cultuur, Historisch, Overig
 

 

Te paard was ik uit Silondoeng vertrokken, teneinde een nieuwen weg te projecteeren en een verslag op te maken over het meest geschikte punt waarop een ijzeren brug kon geslagen worden over den Way-Loempoer. Achter mij volgden Sidin en een achttal koelies, die mijne instrumenten en overige bagage droegen.  De weg voerde door ondoordringbare , maagdelijke wouden: den ganschen dag ontmoette het oog niets dan een verwarde, sombergroene bladermassa en boomstammen omkronkeld met slingerplanten en lianen; terwijl uit het groen ons de duizenderlei geluiden tegenklonken van een veelsoortige tropische dierenwereld.  Tegen den middag bespeurde ik vòor mij een Europeaan, eveneens te paard en gevolgd door een aantal dragers. Ik haalde hem spoedig in en reeds maakte ik mij gereed den hoed af te nemen, om hem te groeten als zijn paard onverwachts achteruitsloeg en mij een gevoeligen schop tegen de dij toebracht.  “Hansje!” riep de Europeaan, “Hansje, lomperd, pas op!” …

 

Eene Vendutie te Silondoeng

H van Eeckenrode | Categorie: Cultuur, Historisch, Overig
 

 

“Boemboemm, boemboemm”dreunt de gong (koper klankbekken) door het stille Silondoeng. Plechtig maakt de omroeper, met luide eentonige stem bekend, dat de inboedel van den heer Karels aspirant controleur, ten huize van genoemden heer Karels, in het openbaar zal worden verkocht. “Boemboemmm!”klinkt weer de gong en talrijke inlanders, mannen vrouwen en kinderen, die hem met belangstelling hebben aangehoord gaan weer den kampong binnen, want inlanders loopen een omroeper niet na door de gehele stad zoals vroeger in Holland gebeurde. Een honderd meter verder herhaalt zich hetzelfde tooneel.Den morgen van de vendutie bezocht mij Burgers: “Van Eeckenrode, dat is iets voor U! Nu kunt gij u alles aanschaffen, wat gij noodig hebt , maar het zal niet goedkoop weggaan, gij begrijpt, hij is een ambtenaar en van invloedrijke familie: Er zal dus flink geboden worden.” Wij begaven ons naar het huis van Karels. Voor den ingang zat deftig de omroeper en sloeg onophoudelijk op …

 

Barangkali setan, Toean?

renepersijn | Categorie: Overig | Tags: goena-goena
 

 

  Barangkali setan, toean? (Misschien een geest, meneer?) Het grote huis in het district Cheribon, eigendom van opa en oma van den Broek (ouders van mijn moeder), telde ook zogenaamde bijgebouwen, waarin diverse kamers waren gebouwd. Eén kamer deed bijvoorbeeld dienst als ‘goedang’ (voorraadruimte), in één kamer had Ceasar, de wolfshond zijn domicilie, een andere ruimte diende als kamer voor de baboe (dienstbode) Siti, in een ander stond de grote, door opa zelfgebouwde, slijpmachine, waarmee hij de mooie halfedelstenen sleep, die hij vond tijdens zijn wandelingen in de droge beekbeddingen op de hellingen van de berg Tjermai, ten zuiden van Cheribon. Boven de deur van deze werkruimte van opa was een open venster aangebracht, dat even breed was als de deur. Een tochtraam werd dat, geloof ik, genoemd. Op een dag wilde opa weer wat stenen slijpen en deed de deur naar de werkkamer open. Althans, dat was de bedoeling, …

 

De dag dat wij in Nederland aankwamen

Fien van Duijvenbode-de Geer Boers | Categorie: Historisch, Overig, Reizen | Tags: cultuur, herinnering, tweede generatie
 

 

6 maart 1951 De dag dat wij, vader, moeder, mijn zus en ik met de Johan van Oldenbarneveld vanuit  Indonesië in Nederland aankwamen. Ik vergeet die dag nooit! Het vroor, er lag ijs op de sloten!! Daar hadden wij de juiste kleding nog niet voor. Wat moesten wij wennen! Maar niet alleen aan het weer hoor, ook aan de levensomstandigheden en het eten: van nasi goreng, gado-gado, sayor lodeh naar boerenkool met worst. Van blote voeten in sandalen naar knellende schoenen en nylon kousen. O ja en daar hoorde dan zo’n raar geval bij; een soort tuigje met haken en rubbertjes waar je dan de bovenkant van je kous aan vast moest zetten. Een ‘jarretel gordel’ heet dat, nou, daar hadden wij nog nooit van gehoord in ‘de gordel van smaragd’. Wat een gedoe zeg, iedere dag je tuigje om en dan wilde er ook nog wel eens zo’n rubbertje van …

 

Het einde

Adriaan Bijl | Categorie: Oorlog, Overig | Tags: Jappenkamp, herinnering, oorlog
 

 

Opeens was het afgelopen. Een van de leiders kwam ons op 23 augustus 1945 vertellen, dat de Jap had gecapituleerd op 15 augustus. Wij keken ongelovig, maar hij liep naar de Japanse wacht, schreeuwde een commando, waarop de soldaat in de houding sprong en voor hem boog. Van de ene dag op de andere waren de rollen omgekeerd. Wij konden nu weer gaan en staan waar wij wilden. Wij trokken onmiddellijk de velden in om voor het eten groenten te plukken. Wij liepen naar de grote weg, waar wij met de Javanen praatten en eetwaar ruilden. Van atoombommen op Hiroshima en Nagasaki hoorden wij pas later. Wij wachtten, want wij waren afhankelijk van de communicatie tussen de Jap en het kamphoofd, Refuge. Het werd ons ten sterkste afgeraden op eigen houtje weg te gaan. Alles kwam plotseling in een stroomversnelling. De Jap had aan Refuge de opdracht gegeven het hele kamp …