Alledaags

ideale omgangsvormen

indrasurya v. stralendorff | Categorie: Alledaags | Tags: ideale omgangsvormen
 

 

Bandung, omstreeks 1950 Gelezen hebbend de verhalen uit mijn geboorteland en laatste stad Bandung, werd het tijd voor m’n “turu awan” (middagdutje, zoals meestal ook nog in mil.dienst en tijdens m’n vele beroepen, al was ’t maar even in de auto). Nu droomde ik van een voorval in Bandung omstreeks 1950, wat veel bijdroeg aan m’n vorming. Waarschijnlijk wachtte ik op Pap; ik stond in de voortuin van de Javasche Bank? t/o de Prot.Kerk vlakbij begin Dagoweg. 2 Indonesische heren kwamen elkaar tegen en bleven een kwartiertje samen praten in het Indonesisch, doorspekt met Javaans, resp. Sundanees. De Javaan was gekleed in batik kain met een nette witte jas en de ander in wit pak. Voor mij was het een openbaring, zo vriendschappelijk en toch beleefd ze elkaar bejegenden. Ik heb er in mijn latere leven veel aan gehad, vooral de jaren dat ik in Zweden en Denemarken werkte. Waarschijnlijk …

 

DJADJAN-DJADJAN (snoeperijen)

renepersijn | Categorie: Alledaags, Historisch | Tags: Snoepen, straatstalletjes
 

 

    Het lijkt misschien wat vreemd, dat ik hier iets schrijf over de djadjan-djadjan (snoeperijen) uit mijn jeugd in het toenmalige Nederlands-Indië (later Indonesië) (1938-1956), maar het djadjan (snoepen) was een wezenlijk onderdeel van het leven van een Indisch kind en bovendien zou ik graag deze (on)hebbelijkheid van het ‘kind uit Tempo Doeloe’ (vroegere tijden) aan de vergetelheid willen ontrukken en bewaren voor en doorgeven aan volgende generaties. De snoeperijen waren voor heel weinig geld te koop bij venters, die door de straten liepen, of in de vele stalletjes aan de kant van de weg. En hoe dichter je bij een kampong kwam (en de wijk Kemajoran waar we zowel vóór als na de oorlog woonden grensde aan de kampongs!), hoe meer stalletjes en venters je tegenkwam! Er was een zeer gevarieerd en groot aanbod van snoeperijen. Ik ben dan ook (helaas!) genoodzaakt me te beperken tot een kleine, …

 

Batavia (Jakarta) 1948

renepersijn | Categorie: Alledaags, Historisch | Tags: Troonsbestijging
 

 

BATAVIA 1948, Troonsbestijging prinses Juliana. Wij woonden in 1948 nog in Indonesia, in Jakarta, het voormalige Batavia. En dus vierden we in september van dat jaar nog in die stad de troonsbestijging van prinses Juliana, die haar moeder, koningin Wilhelmina, opvolgde als vorstin van Nederland en dus ook van (toen nog) Nederlands-Indië. De ceremonie vond plaats in de Nieuwe Kerk in het voor ons zo verre Amsterdam. Er was nog geen televisie, maar via radio en in de krant werden we op de hoogte gebracht van deze bijzondere gebeurtenis. De stad was een paar dagen lang feestelijk versierd en geïllumineerd. Het was echt een volksfeest en het was op zich al een feest om ’s avonds langs de Rijswijkstraat en de Noordwijkstraat te slenteren, waar allerlei kleurrijk verlichte en versierde kraampjes stonden, waar je van alles en nog wat kon kopen, maar ook drinken of eten. Vooral dat laatste sprak …

 

Het dorp

Ronald Wigman | Categorie: Alledaags | Tags: bali, bouwen, pejeng, tropengekte, tropicalmadness, ubud, wigman
 

 

De bouw van de villa in het dorp vorderde gestaag. Van ontwerp op papier tot een heus gebouw. Bijna elke dag reden trucks en bestelauto’s af en aan. Om hout, ijzer, cement en ander bouwmateriaal te bezorgen. Van ‘s morgens vroeg tot aan de schemering waren bouwvakkers overal aan het werk. Bezoekers – waaronder vrienden van de Schilder – kwamen langs om de vorderingen te bekijken. Ambtenaren arriveerden om identiteitspapieren van de werklui te controleren. Personeel van het architectenbureau dook op om nieuwe bouwtekeningen te brengen. Aannemers en onderaannemers waren aanwezig om de voortgang in het bouwproject in de gaten te houden. De villa leek wel een dorp op zich. De dagelijkse spreekuren tussen de Schilder en de opzichter gingen onophoudelijk door. Het hele project vroeg om veel geduld en ook begrip voor de locale manier waarop een huis wordt gebouwd. De bouwvakkers begrepen nooit, wanneer zij een bouwtekening lazen, …

 

Het leven in het kamp

Adriaan Bijl | Categorie: Alledaags, Oorlog
 

 

De Bandunggolf Op 25 november 1944 kregen wij het bevel plaats te maken voor achthonderd mannen afkomstig uit West Java. Oude mannen, patiënten uit een tuberculose centrum, mank, of half verlamd, sommigen geestelijk gestoord, anderen misten een arm of been, doch allen waren zij geestelijk en/of lichamelijk gehandicapt. Vijftig tot zestig vrijwilligers begeleiden onze toekomstige medebewoners als verplegers. Voor hen werden de bovenste slaapzalen vrijgemaakt en de jongens verhuisden naar beneden. Het werd nu echt dringen. Met de nieuwkomers werd het levenspatroon onmiddellijk veranderd. Onze corvees richtten zich nu meer op de hulpverlening aan deze behoeftigen. Van de uit Bandung meegekomen vrijwilligers verrichtten velen ook andere noodzakelijke werkzaamheden dan het verzorgen van de ouderen. Zoals Bolsius, een man me een houten been en dik zwart haar, een Latino type, kort van postuur maar geweldig gespierd, die met de twee enige bijlen waarover wij beschikten, de grootste stronken tot hanteerbare stukken …

 

Beklemming en isolatie

Adriaan Bijl | Categorie: Alledaags, Oorlog, Politiek | Tags: herinnering, oorlog
 

 

Het leven hernam zijn gewone gang ondanks het door het plotseling uitvallen van de posterijen en telefonie verbroken contact met het vaderland. Het werk en de school vonden gewoon voortgang. In onze Archipel gebeurde verder niets bijzonders. In Nederland was men op een oorlog niet voorbereid en in Nederlands Indië nog minder. In Nederland hadden ze nog twee tanks, hier hadden wij er niet één Het KNIL en de marine waren er alleen voor de interne orde. Wat voor oorlog van buiten kon men verwachten? De Duitsers konden toch niet zomaar naar hier komen. En dan opeens was er een oorlogsdreiging die als een stormwind uit het oosten kwam opzetten. Vaak bezochten wij achter de alun alun de Chinese wijk met Oosterse zaken, waarvan de Japanse speelgoedwinkels zeer in trek waren. Zij hadden veel keus en het was er spotgoedkoop. De Japanse winkels waren duidelijk te onderscheiden van de Chinese …