Verhalen door: Annelies Eijsbroek


Geprikkeld door de mooie, levendige verhalen en de tekeningen van de heer De Geer Boers, ben ik begonnen met het digitaliseren van zijn destijds met de hand getypte verhalen. Vreemd, dat ik een man, die ik helaas nooit heb kunnen ontmoeten, langzamerhand steeds beter leer kennen door het digitaliseren van zijn verhalen over zijn jaren in Indonesië.

» Lees meer


Prachtige, beeldende verhalen waardoor je steeds meer begrijpt waarom dit land, haar natuur en inwoners nog altijd zo leeft bij alle mensen die daar ooit woonden. Prachtige, zonnige herinneringen, maar ook sombere en verdrietige jaren. Door het uitwerken van al zijn verhalen op deze site, hoop ik mensen die het lezen nog even terug te laten gaan naar dit prachtige, inspirerende land.

» Verberg


De legende van de Batok en de Semeroe

Annelies Eijsbroek | Categorie: Legende, Natuur, Romantiek | Tags: Legende, vulkaan
 

 

Djoewita was schoon; rein als de heldere beek, slank als de jonge djeroekboom. Lieflijk waren haar tortelduivenogen en zwellend haar jonge boezem, onder ’t lichtend  gouddoorweven kleed, dat zij als godendochter droeg. In haar blauwzwarte haren – geurig van melatti – stak een diamanten naald die heerlijk was om te zien als de stralen van de rijzende zon. In haar gemoed woonde vrede en zachtheid, op haar lippen was honing en in haar handen lag liefkozing. Haar vader, de god van de Semeroe, had haar lief met heel zijn trots en onbuigzaam hart, dat voor anderen gesloten bleef, maar zich opende voor Djoewita, omdat zij de dochter was van zijn liefste Dewi (godin); omdat zij de jongste, de enige was van zijn kinderen, die hem overbleef. Al de anderen had de wrede Bromo verslonden. Allen tegelijk, toen hij zijn vurige, hongerige muil opende. In de Tengger woonde een godenzoon, een …