Verhalen door: Alfons van Duijvenbode


Opgegroeid met de smaak van semoor, de geur van kretek en verhalen uit de kampong….Verhalen verteld door mijn opa… A.J.L. de Geer Boers, verhalenverteller bij uitstek. Hij vertelde de verhalen zo beeldend, zo levendig, dat ik ze niet alleen hoorde, maar intens beleefde.

» Lees meer


En dat doe ik nog steeds. Als adviseur op het gebied van innovatief en duurzaam ondernemen werk ik veel in ontwikkelingslanden, waaronder Indonesië. Ik ben er vaak geweest, ‘back to my roots’. En altijd passeren de oude verhalen in sepia in mijn gedachten. En nu dus ook online. Ze zijn te mooi om alleen voor mijn gedachten te houden…Maar ze zijn dus oorspronkelijk van mijn opa. Ik ben het generatiedoorgeefluik…

» Verberg


Het kleine onbewoonde eiland

Alfons van Duijvenbode | Categorie: Avontuur, Historisch, Reizen | Tags: kalong, krakatau, mangrove, onbewoond, vulkaan
 

 

Aan de stille westkust van Java hebben Bantammers en Chinezen hun uitgestrekte kokostuinen. Tienduizenden klapperbomen, zoals de kokosnootboom in Indonesië wordt genoemd, groeien er tot vlak voor de golvende zee van Straat Soenda. Voortdurend vreet de zee met haar eeuwige golfslag de grond tussen en onder de wortels van de palmen weg, waardoor ze tenslotte onontkoombaar in zee vallen. Zich met nog enkele, dunne wortelslierten krampachtig vasthoudend aan de kust. Dáár aan Java’s westkust liggen drie vrij voorname plaatsen: Merak, Anjer en Laboean. Destijds woonden in Merak enkele Europeanen, omdat vandaar de boot naar Zuid-Sumatra vertrok. In Anjer was een semafoor (seinpost) en ook daar woonden enkele Hollanders, meest ambtenaren. In Laboean, eindpunt van het spoorlijntje van Batavia via Rangkasbetoeng, woonden géén Europeanen. Er waren slechts enkele Chinzen die er hun klappertuinen hadden en er kopra produceerden. Kopra is het in de zon gedroogde vruchtvlees van de kokosnoot waaruit kokos- …

 

Jacob

Alfons van Duijvenbode | Categorie: Alledaags, Humor | Tags: Aap
 

 

Jacob was een aapje van slechts een paar maanden toen ik hem voor twee kwartjes op de passar in Batavia kocht. In mijn ouderlijk huis groeide hij op tot een verstandig, grappig en schrander dier. Wie was het ook al weer die zei dat de mens van de aap afstamt en wie zei daarop ook al weer: “Maar dat verbaast ons niet, omdat men zoveel apen onder de mensen ziet.” Toen ik Jacob kocht zat hij zielig in een veel te klein bamboe kooitje, temidden van kippen, vogels andere apensoorten, zoals smal- en breedneusapen en klapperapen. Jacob zat daar zo vreselijk zielig met z’n kale babysmoeltje te kijken, dat elke dierenvriend hem direct had willen meenemen. Welk mens immers kan nu voor die twee kwartjes zo’n beestje in zo’n akelig klein kooitje laten zitten? De ware Jacob… Er was bij mijn ouders, die in Batavia een groot huis met een …